Newroz bi pişt ket, edî bihar e. Min xwest ku nivîsên xwe yên biharê bi nasandina van pincarên xweş bikim. Ax comerd e, xwe ji meriv nagre. Gava em biharê diherin gund; ca min, metka min di nav wê hêşînahiyê de kîjan pincar tê xwarin, kîjan nayê xwarin hemûyan dizanin û wan didin hev. Hinek hewce ye meriv kel pê bixe û birjîne, hinek jî bi xavî tên xwarin. Heger hûn jî dikin bixwin, van tiştan ji kesên zane bipirsin. Li her herêmî ev gihayên ku bejî şîn tên helbet diguherin lê li gundê me yên ku şîn tên û em dixwin ; tolik, xerdel, pelê şermokê, tûmask, axbandir, gûriz in. Wekî din heger tê bîra we hûn jî binivîsin.
Le ez ê îro ji we re rebehsa Kerengan bikim. Ew Kerengên ku Şêx Muhyeddînê Hênî ji bo wan werê dibêje;
‘Kerengê ji fesla buhar zêdê pak
Heçî jê çêbikin bîla şubhe* çak**
Kereng jî bi hêkan ra tête simat’
Min bihîstibû ku ev hefeteyek e li sûka Qezê kereng tên firotin û wekî ku kurm di canê min de bigere, min ji bav û birayê xwe re got; heger li derekê dîtin miheqeq bistînin. Lê carna lazim e meriv ne li benda qismetê xwe be û tiştan bi xwe bike qismetê xwe. Axir min kereng sitendin. Tew min ew bi xavîtî xwarin û zik li xwe êşand. Çillekî zehmet e.
Gava mirov van kerengan distîne wek çopê dixuyin, derveyî wan tev ax û xwelî ye. Hin Kerengfiroşên Qezê, ji bo ew ax bibe herî û giran were, wan şil dikin. Paqijkirina van kerengan zehmet e ji ber ku histiriyên wan hene. Ez bê lepik nikarim wan temîz bikim. Hinek jî dibêjin ew histirîyên wan jî derman in; bêyî lepik çêkin ku sinêr û stresa canê we bistîne.
Hewce ye Kereng baş bên paqijkirin. Demekê di nav avê de bimînîn û werin kelandin. Piştî we keland an bi pîvaz û hêk, an bi mast, an jî sorkirî bixwin. Hûn û kêfa xwe. Min tehm kir; bi her sê şiklên wê jî meriv jê têr nedibû, 2 rojan xwarina min sibê-êvarê Kereng bû.
Aşpêjekî jêhatî ji bo xwendevanên nanoziko.blogspot bi 3 şiklan Kereng hazir kirin. Yên li tarîfa wan digerin û nizanin wê çawa wan Kerengan bipêjin, va ye kerem bikin. Ji ber amatoriya min vîdeo ne pir serkeftî ye. Lê mala Gernas Nenas ava aliyê min kir û vîdeo ji bo we xweşiktir kir. Spas bo Gero Production.
Min tarîfeke din a Kerengan jî li ser kitêba ‘Kürt Mutfağında Ne Pişiyor?’ dît. Va ye ez ê wê jî bar bikim. Heçiyê bixwaze dikare biceribîne.
Haaa! Berî ku xatir bixwazim vê bêjim; Kereng ji aliyê Antîoksîdan û vitamînan dewlemend e. Ji îltîhaba pişikê re û ji krampan re baş e. Ji bo mehandina xwarinan gelek rind e. Li gelek cihan dixin nav Dermanê Kurmancî. Yên bixwazin hêj feydeyên din hîn bibin; dikarin nivîsa li ser Kerengê binêre. Di biharê de ez bawer im 2 mehan heye û heya hebe ji sifreya xwe kêm nekin, hûn ê poşman nebin. Zatî îro-ro êdî kereng navdar bûye û dema diçî restoranên luks wek meze serwîsî mişteriyan dikin. Nebêjim nabe; sala çû, Şeyhmus Diken li ser Biamagê li ser Kerengan nivîsîbû û peyveke ku di nav devê xelkê de bû gotibû;
Kereng digihîje kaşa
Xwarin a bergîr û wehşa
Kereng çi digere
Li mala wezîr ü paşa.
İja nizanim hûn dibêjin çi; bimînin di xêr û xweşiyê de.
‘
* bîla şubhe, yanî bêguman, bê şik.
** çê, pak û qenc.
‘
